رفتنت معادلاتم را بر هم ریخت! نمیدانم چه بر سر رابطه ها آورده ای که خودم را، با هر عددی جمع میبندم باز حاصلش تنهایی ست...

طوفان که وزید و سیل ایران را برد بیماری و زلزله بسی جان رابرد اینها که مهم نیست، مهمتر اینکه دزد آمد و ظلم آمد و ایمان را برد "امیر کیانی"

عبور باید کرد و هم نورد افق های دور باید شدو گاه در رگ یک حرف،خیمه باید زد.عبور باید کرد.صدای باد می آید، عبور باید کرد.و من مسافرم ای باد های همواره!مرا به وسعت تشکیل برگ ها ببرید.مرا به کودکی شور آب ها برسانید.و کفش های مرا تا تکامل تن انگورپر از تحرک زیبایی خضوع کنید.دقیقه های مرا تا کبوتران مکرردر آسمان سپید غریزه اوج دهید.و اتفاق وجود مرا کنار درختبدل کنید به یک ارتباط گمشده ی پاک.و در تنفس تنهاییدریچه های شعور مرا بهم بزنیدروان کنیدم دنبال بادبادک آن روزمرا به خلوت ابعاد زندگی ببرید.حضور هیچ ملایم رابه من نشان بدهید.]سهراب[